سیلان و هیجان

بنویس تا از بی حوصلگی رها شوی

بنویس تا انرژی بگیری

بنویس تا نوشتن درمانیکنی

بنویس تا فکرهای منفی از تو دور شود

بنویس فکرهای مثبت در تو تقویت شود

بنویس بنویس بنویس.

یک روشی که من خیلی دوست دارم انجام دادن اتومات و خودکار کارهاست.

یعنی بدون اینکه فکر کنم هرکار مثبت و مفیدی که به ذهنم می رسد را پشت سر هم انجام می دم. 

خیلی وقت بود اینجا ننوشته بودم اما دوباره برگشتم.

به یاد قدیم‌ها اگر در بلاگفا وبلاگ یا میهن‌بلاگ یا پرشین بلاگ، وبلاگ داشم و با ذوق و شوق تمام می‌نوشتم و دوستان خوبی هم داشتم.

به عشق نوستالوژی می‌نویسم. برای زنده کردن خاطرات خوش قدیم.

اون موقع‌ها که ناشناش می‌نوشتیم فقط برای دل خودمون، نه برای لایک و نه برای محبوبیت. ناشناس بودیم و هر چه دل‌مون می‌خواست می‌نوشتیم، بدون ترس از قضاوت، بدون دغدغه فحش شنیدن. ذهن را باز می‌گذاشتیم و هرچه دل تنگمون می‌خواست می‌نوشتیم.

به قول خارجی‌ها:

We spoke our mind

درسته الان مشغله زیاد شده اما باز هم میشه گاهی نوشت، فقط کافیه از ولگردی در شبکه‌های مجازی کم کرد.

خوبه گاهی آدم با خودش خلوت کنه. خودش باشه و خودش.

ببینه با خودش چند چنده. ان شالله باز هم خواهم نوشت.